Πέμπτη 27 Μαρτίου 2008

Σάββατο 22 Μαρτίου 2008

μια φορα κι εναν καιρο...

υπηρχε ενα παραμύθι......που ετσι ξαφνικά....πηρε σαρκα και οστά.....κι εγινε.....ζωντανη αποδειξη πως ναι.....σημερα μπορει να υπάρξει φιλία μεταξυ γυναικών....και να σταθεί γερα απεναντι στις οποιες δυσκολίες συναντήσει.....και να φερει εις περας τις οποιες αντιξοότητες υπαρξουν.....
υπαρχει παντα στις παιδικες ψυχες ολων ενα παραμύθι.....για εμας τα κορίτσια συνηθως υπαρχει ο πριγκιπας με το λευκο αλογο.....που με την πάροδο των χρονων......φαντάζει ουτοπια....Θα σας διηγηθώ λοιπον ενα παραμύθι.....που ξεκίνησε καπως ετσι......

Ενα χειμωνιάτικο βράδυ του δεκέμβρη.........έμελλε η μοιρα να φερει κοντά 4 κοπελες......που η μια με την αλλη οπως ολα εδειχναν δεν ειχαν κατι κοινό.....δεν ειχαν καν φανταστεί πως πηγαίνοντας για καφέ η μια στην πορεία θα αλλαζε την ζωή της αλλης.......αλλα να σας πω κατι.....τα καλύτερα....ερχονται απο εκει που δεν τα περιμενεις........και το πιστευω ακράδαντα αυτο.....
Το μονο κοινό; ενας δικτυακός τοπος......τα ποιο γνωριμα; τα ψευδώνυμα τους.......4 γυναικες 4 διαφορετικοι χαρακτήρες.....4 ανθρωποι που βρεθηκαν απο το πουθενα......κι ομως τοσο γνωριμες....
Το παραμύθι μας......γράφτηκε απο χερι......που θα ζηλευε και ο καλυτερος ποιητης......αποφασισαν οι 'θεοι' πως πρεπει να δώσουν την ευκαιρια σε τεσσερις ψυχες να αποδειξουν πως μπορουν να ειναι φιλες χωρις το φοβο μη τυχον και προδωθουν η προδώσουν......την εμπιστοσυνη της αλλης......
Βρεθηκα κι εγω στο παραμύθι.....πηρε σαρκα και οστα και η δικη μου ιστορια.....και εντάχτηκα στην πορεία που ειχε οριστει.......χωρις να πηγαινει ποτέ το μυαλό μου.....πως θα εξελιχθεί.......

Πριν 4 μηνες......αποφάσισα πως ναι.....3 μερες μετά την δικτυακη μου γνωριμία επρεπε να κατέβω αθήνα να γνωρίσω τις 2 απο τις 3......Την ειρήνη μου την ηξερα απο παλιά.....7-8 μηνες πριν......ειχαμε συναντηθει σε μια στιγμή τρελας που αν δε κανουμε οντας νεες ποτε θα κανουμε......τη συμπαθησα απο την αρχή....Δε μιλουσαμε συχνα στο τηλεφωνο η αληθεια...αλλα παντα ηξερα πως ενα sms ειναι αρκετο...μια στο τοσο...ισα ισα για να παρω νεα της.....και να νιωθω πως ειναι καλα εκείνη οπως κι εγω για εκεινη.......

Σκεφτομαι πως ακομη και στο δικό μας παραμυθι υπηρχε ο κακός της υποθεσης......ο τυπος που παντα ριχνει το φαρμάκι και προσπαθεί να διαλυσει ο,τι ομορφο υπαρχει....με λογια......κακίας.....και με στυλάκι....υπεροπτικό........
Δεν καταφερε ομως πολλα...παρα μονο να μην εχω τον απαιτουμενο χρονο να 'μιλαω' στην φιλη που μου φερθηκε αψογα ολο αυτον τον καιρο....που ποτέ δεν ανταλάξαμε εστω και μια κουβέντα ασχημη........
Το παραμύθι.......ειχε ομως την καλη του νεραϊδα.....η ειρήνη για μενα παντα θα ειναι η απαρχή της προσπαθειας μου να ενταχτώ στον κόσμο της κοινωνίας και να μπορω να αυτο αποκαλουμε λίγο κοινωνικό ον......Η ειρηνη εν αγνοια της μου εδωσε το καλύτερο δώρο με την παρουσια της στη ζωή μου......με εκανε να νιωσω πως αξίζω.....πως μπορω να υπαρξω στο πλαϊ της και ας ειμαι 600 χιλιομετρα μακρυα......την αγαπω τη σεβομαι την εχω κανει κομματι της ζωης μου 178 μα κυριως της καθημερινοτητας μου.....η ειρηνη ξερει τα παντα για μενα....απο ο,τι ανθρωποι που με ξερουν 10-15 χρονια....ισως και παραπανω.......

Ξεφυγα ομως απο το θεμα......το παραμυθακι που σας διηγουμε αποψε.....το χαιρομαι...καιρο τωρα ηθελα να το κανω....να ανοιξω την καρδια μου και να αποτυπωσω τις σκεψεις μου.....ειναι ομορφο οταν π.χ δεν εισαι καλα να ανοιγεις μια σελιδα και να διαβαζεις λογια αγαπης για σενα........και να χουρχουριζεις σαν τις γατες απο ευχαρίστηση γιατι...με αυτο τον τροπο καταλαβαινεις πως οι κοποι σου δε πανε χαμένοι....και πως παντα υπαρχει καποιος να σε αγαπαει γιαυτο που εισαι......χωρις να προσπαθει να σε αλλαξει....

Για μενα το παραμύθι ξεκινησε για τα καλά στις 22/12/2007.......γιορτάζαν οι αναστασίες....μα για μενα ειχε γινει εσωτερική ανασταση.........
γνωρισα δυο προσωπα που σημερα 4 μηνες σχεδον μετά....δεν αλλαζω με τιποτα..... 178
Η μια ειναι η μαγισουλα μου......το ρομαντικό πλασμα που εχει πολλα κοινα στοιχεια με εμενα.....ειναι εξυπνη.....με απιστευτο χιουμορ....και καρδιά....μικρού παιδιού.....Μερικες φορες λεει πολλες αληθειες που πονάνε.....μα χρειάζονται.....για να μας επαναφέρουν......δε μου θυμωνει ποτέ κι ας την εχω βγάλει απειρες φορες απο τα ρουχα της.... ξερω πως με αγαπαει το ιδιο και με κατανοεί.......
τη γνωρισα και χαιρομαι που ειναι στη ζωή μου.......και το ραντεβού που δώσαμε το βράδυ των χριστουγέννων στο σπιτι της......για μετα απο 20 χρονια....θα γινει πράξη.......σιγουρα οχι στο ιδιο σπιτι και οχι στον ιδιο καναπε.....μα κυριως με την ιδια υποσχεση που δώσαμε τοτε.....:)
Σε αγαπάω μαγισουλα μου......και σου ευχομαι να βρεις αυτα που αναζητάς χρονια τωρα....και ολα σου τα ονειρα...να πραγματοποιηθουν......γιατι το αξίζεις.....
Το παραμυθι συνεχίζεται.....η καλη νεραϊδα ξερω πως μου εκανε το καλυτερο δωρο που μπορει να δωθει σε καποιον.......υπαρχουν φορες που αναρωτιεμαι αν αξιζω τετοια αγαπη....σε τετοιο βαθμό.....
αλλες φορες φοβαμαι...μην ειναι ονειρο και ξυπνησω ξαφνικα ενα πρωί....και απλα ολα να εχουν γινει σκόνη....χωρις ποτε στην ουσια να τα εχω ζήσει.......
Τελος το παραμύθι μου θα κλείσει με εναν μελαχρινό αγγελο οπως την αποκαλουν πολυ φιλοι - γνωστοί της......την Ευη η οποια πραγματικά μοιαζει με αγγελο....αλλα η ιδια της δε το αποδεχεται....η πιστευει πως δεν ισχυει.....
ειναι η μοναδική που το λεω κ δε το πιστευω καταφερε να με κανει να μιλησω στο τηλεφωνο 7 ολοκληρες ωρες χωρις να το καταλαβω πως περασαν......και το ποιο αστειο; αν με ρωτησετε τι λεγατε; δε θυμαμαι.....
εχω περασει απειρες ωρες μαζι της στο τηλέφωνο τοσες οσες δεν εχω μιλησει ποτέ στη ζωή μου.......Μου αρεσει ομως....με χαλαρώνει - με συμβουλευει - με διασκεδάζει....με κανει να αφηνω πισω ο,τιδηποτε αρνητικό σκεφτομαι.........και ξερω πως η ζωή ποτέ δεν ξεχνά τους ανθρώπους που ειναι δωτικοί....με καλοσυνη και πραότητα......Χαιρομαι που ερωτευτηκες.....χαιρομαι που χτιζεις το μελλον σου (οπως εσυ το θελεις φαντάζομαι) χαιρομαι που η γνωριμία σου με την μαγισουλα εφερε αποτελεσματα που δε περιμεναμε ποτέ.....χαιρομαι που η μαγισουλα θα γινει κουνιάδα σου.......και χαιρομαι που εγω θα γινω κουμπάρα με την ειρηνη μου.....θα την παντρεψω και θα γινω η πνευματική μαμα του μελλοντικού παιδιου της.....
Χαιρομαι που τελικά βρηκαν πολλα κενα τη θεση τους.....και που εστω και με αυτο τον τροπο καλυτερευσε η ζωη των δυο.......για σενα και για μενα μαγισουλα......δεν αλλαζει κατι.....απλά ισως δεν εχει ερθει ακομη η ωρα μας να απολαυσουμε ο,τι μας αξίζει.......
για μενα ξερω τι προμυνηει το μελλον...αλλωστε τις περισσότερες φορες αν δε βαλουμε κι εμεις το χερι μας....δε θα αλλαξει κατι......για σενα ομως ευχομαι οι καλες νεραϊδες να κανουν μια εξαιρεση και να μη σε κρατησουν για πολυ ακομη σε αγωνία και να σου δώσουν ολα τα καλα......για να χαρεις κι εσυ........!!

Η ζωη ειναι πολύ μικρή.....και τα παραμύθια ειναι αναλοιωτα στο χρονο.....πολλες γενιες θα μεγαλώσουν με αυτα.....μα εγω πιστευω πως σαν το δικό μας παραμύθι κανεις δε ζει συχνά......
ευχαριστώ θελω να εκφράσω μα δε ξερω που...στη μοιρα; στην τυχη.......; οπου λοιπον κι αν ειναι αυτο το μαγικο ραβδάκι....εγω θα υποκλειθω και θα πω ενα ταπεινό ευχαριστω.......για την ευτυχία που νιωθω οταν σας εχω κοντά μου.......και για το μονο που λυπαμαι - στεναχωριεμαι ειναι που σας εχω μακρυά μου........μα εμεις...εκμηδενίζουμε τις αποστάσεις.....και ειμαστε παντα παρουσα η μια στην αγκαλιά της αλλης....


ζησαμε εμεις καλα;.........ζουμε το σημερα.....το παρων....το αυριο ελπιζουμε να κανει την αγαπη μας πιο ισχυρη....πιο δεμενη.....ωστε κανεις και τιποτα να μη μπορει να σπασει τα δεσμά ευτυχίας και ταληθαράκια που θα βαζουμε εμεις χρονο με το χρονο ωστε να την κανουμε ενα τοιχο που δε θα μπορει να ριξει κανεις..........και το ραντεβου που εχουμε δωσει σε 20 χρονια.....θα το πραγματοποιησουμε......

σας αγαπω πολύ....και σας ευχαριστώ που δινετε αξια στη λεξη Φίλος ......και που με ανεχεστε με ολα μου τα ελλατωματα........ :wub: 178

Παρασκευή 21 Μαρτίου 2008

Αυτοκτονική συμπεριφορά


Οι άνθρωποι που σκέφτονται την αυτοκτονία την θεωρούν ως τη μόνη τους λύση και διέξοδο στον αφόρητο ψυχικό πόνο που βιώνουν. Κι όμως άλλες λύσεις σχεδόν πάντα υπάρχουν.

Όλοι μας αισθανόμαστε μοναξιά, θλίψη, ανημποριά και απελπισία από καιρό σε καιρό. Ο θάνατος κάποιου δικού μας, η διάλυση μίας σχέσης, η έλλειψη αυτοπεποίθησης, αισθήματα αναξιότητας ή οικονομικές δυσκολίες αποτελούν προβλήματα που όλοι μας ίσως αντιμετωπίσουμε σε κάποια στιγμή της ζωής μας. Ωστόσο, η προσωπική ερμηνεία του καθενός για κάθε μία από τις παραπάνω καταστάσεις θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό την ένταση και την βαρύτητα των συναισθημάτων που θα νιώσει, αλλά και τις αντιδράσεις του σε αυτές. Ένα γεγονός που για κάποιον είναι ασήμαντο μπορεί σε κάποιον άλλο να προκαλεί μεγάλη δυσφορία. Όσοι νιώθουν αβοήθητοι και απελπισμένοι φτάνουν συχνά να θεωρούν την αυτοκτονία μία ελκυστική λύση.

Σημάδια κινδύνου

70% όλων των ανθρώπων που κάνουν απόπειρα αυτοκτονίας δίνουν κάποια ένδειξη των σκοπών τους πριν αποπειραθούν. Πολλοί μεταδίδουν άμεσα τις προθέσεις τους λέγοντας: «θέλω να πεθάνω» ή «δεν ξέρω πόσο καιρό ακόμα μπορώ να αντέξω αυτή τη κατάσταση». Άλλοι σε μία τέτοια κρίση μπορεί να υπαινιχθούν κάποιο λεπτομερές σχέδιο αυτοκτονίας, π.χ. «κρύβω τα χάπια μου σε περίπτωση που τα πράγματα χειροτερέψουν» ή «τελευταία οδηγώ σα να μη με νοιάζει τι θα συμβεί». Γενικά προτάσεις που φανερώνουν συναισθήματα κατάθλιψης, μεγάλης μοναξιάς, απελπισίας μαρτυρούν αυτοκτονικές σκέψεις. Είναι σημαντικό να ακούτε αυτές τις «φωνές βοήθειας», γιατί συχνά αποτελούν απέλπιδες προσπάθειες να μεταφέρουν στους άλλους την ανάγκη για κατανόηση ή για βοήθεια.

Επίσης, συχνά οι άνθρωποι που σκέφτονται την αυτοκτονία παρουσιάζουν εξωτερικές αλλαγές στην συμπεριφορά τους. Μπορεί να προετοιμάζονται για το θάνατό τους χαρίζοντας αγαπημένα αντικείμενα, φτιάχνοντας τη διαθήκη της ή τακτοποιώντας εκκρεμότητες. Πιθανόν να απομακρύνονται από τους δικούς τους, να αλλάζουν συνήθειες διατροφής ή ύπνου ή να χάνουν το ενδιαφέρον τους για προσφιλείς δραστηριότητες ή σχέσεις τους. Μία ξαφνική έντονη ευφορία μπορεί επίσης να είναι σημάδι κινδύνου, καθώς ίσως σηματοδοτεί ότι το άτομο βιώνει ήδη ένα συναίσθημα ανακούφισης ότι τα προβλήματά του θα τελειώσουν σύντομα.


Μύθοι για την αυτοκτονία

Μύθος: Για να σκέφτεται την αυτοκτονία είναι τρελός.

Γεγονός: Oι περισσότεροι άνθρωποι σε κάποια δύσκολη φάση της ζωής τους έχουν σκεφτεί την αυτοκτονία και αυτό δεν μαρτυρεί απαραίτητα ψυχική διαταραχή. Οι περισσότερες αυτοκτονίες και απόπειρες γίνονται από έξυπνους, προσωρινά μπερδεμένους ανθρώπους που περιμένουν πάρα πολλά από τους εαυτούς τους, ιδιαίτερα στο μέσο μίας κρίσης.

Μύθος: Αν κάποιος έχει κάνει μία σοβαρή απόπειρα αυτοκτονίας, είναι απίθανο να ξανακάνει άλλη.

Γεγονός: Συχνά το αντίθετο είναι αληθινό. Οι άνθρωποι που έχουν κάνει προηγούμενες απόπειρες αυτοκτονίας βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο να αυτοκτονήσουν πραγματικά. Για μερικούς οι απόπειρες αυτές μπορεί να φαίνονται ευκολότερες τη δεύτερη ή τρίτη φορά.

Μύθος: Δεν μπορεί κανείς να βοηθήσει αυτόν που σκέφτεται να αυτοκτονήσει.

Γεγονός: Οι περισσότερες κρίσεις αυτοκτονίας είναι περιορισμένου χρόνου και βασίζονται σε μπερδεμένη σκέψη. Οι άνθρωποι που αποπειρούνται θέλουν να ξεφύγουν από τα προβλήματά τους. Εκείνο, όμως, που πραγματικά τους χρειάζεται είναι να τα αντιμετωπίσουν άμεσα προκειμένου να βρουν άλλες λύσεις- λύσεις που μπορούν να βρεθούν με τη βοήθεια ανθρώπων που ενδιαφέρονται και τους υποστηρίζουν κατά τη περίοδο της κρίσης μέχρις ότου μπορέσουν να σκεφτούν πιο καθαρά.

Μύθος: Το να μιλάς για αυτοκτονία μπορεί να βάλει σε κάποιον την ιδέα.

Γεγονός: Η κρίση και η επακόλουθη συναισθηματική δυσφορία έχουν ήδη ενεργοποιήσει τέτοιες σκέψεις σε ένα τρωτό άτομο. Η ανοικτή σας στάση και το ενδιαφέρον θίγοντας το θέμα μπορεί να βοηθήσουν στη μείωση της μοναξιάς και της αγωνίας για αυτόν που υποφέρει. Νιώθοντας λιγότερο μόνος και απομονωμένος θα νιώσει και περισσότερο ανακουφισμένος.

Πώς μπορείτε να βοηθήσετε

Αρκετές αυτοκτονίες μπορούν να προληφθούν αν οι αντιδράσεις μας προς το άτομο που αντιμετωπίζει μία κρίση διακρίνονται από ευαισθησία. Αν νομίζετε ότι κάποιος που γνωρίζετε έχει τη τάση να αυτοκτονήσει, θα πρέπει:

# Διατηρήσετε τη ψυχραιμία σας. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν υπάρχει βιάση. Καθίστε και ακούστε – πραγματικά ακούστε αυτά που έχει να σας πει. Δείξτε κατανόηση και υποστήριξη.

# Θίξτε άμεσα το θέμα της αυτοκτονίας. Οι περισσότεροι άνθρωποι βιώνουν ανάμεικτα συναισθήματα για το θάνατο και επιζητούν να τα συζητήσουν και να βοηθηθούν. Μη φοβάστε να ρωτήσετε ή να μιλήσετε άμεσα για την αυτοκτονία.

# Ενθαρρύνετε την επίλυση προβλημάτων και τις θετικές κινήσεις προς αυτή την κατεύθυνση. Θυμηθείτε πως ο άνθρωπος που βρίσκεται σε κρίση δεν σκέφτεται καθαρά. Αποθαρρύνετέ τον από το πάρει σοβαρές αποφάσεις που δεν θα μπορεί να τις αλλάξει αργότερα. Συζητείστε μαζί του για πιθανές εναλλακτικές λύσεις που μπορούν να δώσουν ελπίδα για το μέλλον.

# Παροτρύνετε το άτομο να δει το συντομότερο κάποιον ειδικό. Αναγνωρίστε ότι η βοήθεια που προσφέρετε είναι περιορισμένη και μη παίρνετε την αποκλειστική ευθύνη να το σώσετε.

Πέμπτη 20 Μαρτίου 2008

θελω

....να αλλαξω χαρακτηρα......να αλλαξω συνηθειες.....να αλλαξω τροπο αντιμετώπησης με τους ανθρωπους......θελω να προσπαθησω να γινω οσο πιο σκληρη γινετε με οτιδηποτε με κανει να τσατίζομαι......θελω να αποβαλω απο πανω μου τον τιτλο του 'καλου παιδιου' που ποτε δε θελησα στην ουσια να εχω......απλά προεκυψε......χωρις να ειμαι και 100% σιγουρη πως εχουν και δικιο......θελω να κανω πολλες παρανομίες.....πραγματα που δεν εχω κανει ποτέ.....να κανω ο,τι μου κατεβει στο νου.....να μην υπολογιζω τιποτα και κανεναν.....να ειμαι εγω και ο εαυτος μου.....κανενας αλλος......που να θελει να με βαλει σε ενα καλουπι και να με χορευει οπως αυτος θελει......θελω να μεινω για παντα μονη....ειναι επιλογη......θελω να πεθανω μονη......ειναι αναγκη.....θελω να ζω στον δικο μου μικροκοσμο.....χωρις να ενοχλώ κανεναν.....και χωρις να ενοχλει κανεις εμενα......να ζήσω μεσα στο χαός......τελειος ανυπαρκτα.......σαν να μην υπαρχω.....το εχω καταφερει με την παροδω των χρονων αλλα οχι εντελως......θελω την απολυτη ελευθερια μου.......χωρις να πρεπει να δινω εξηγησεις χωρις να μου ζαλίζουν και πολυ τα @@.................ΘΕΛΩ.......................να πεθανω για τους παντες...................!!!!!

Τρίτη 18 Μαρτίου 2008

αγγελε μου............

Άγγελέ μου, αν κατέβεις προς την γη
θέλω να έρθεις να μιλήσουμε μαζί
περιμένω να μου δώσεις συμβουλή
πως να γιάνω μία καρδιά που αιμορραγεί.

Άγγελέ μου, έχει αγιάτρευτη πληγή,
από θαύμα είναι ακόμα ζωντανή
έχει τραύμα βαθύ κι η λεπίδα η κοφτερή
δηλητήριο είχε και έρωτα πολύ.

Άγγελέ μου, μία χάρη σου ζητώ
στο όνειρό μου, λύση στο αίνιγμα να βρω
την καρδιά μου γιάτρεψε την αν μπορείς,
με ένα δάκρυ από τα βάθη της ψυχής.
και αν την σώσεις θα σου τάξω προσευχή
στον θεό μου, να σου δώσει την ευχή
για να γίνεις των αγγέλων διοικητής.
Και ένα θρόνο στον παράδεισο να βρεις!

Άγγελε μου, άγγελέ μου

Ατυχία - Τυχη 1-0

Λενε μερικες φορες πως μεσα απο την ατυχία ερχεται η τύχη.....εμενα σιγουρα εδω και πολλα χρονια με εχει ξεχασει η τυχη....μου!!!
2/3/07 γενικα εκεινη η μερα ηταν στραβη απο το ξεκινημα της.......ειχαν ερθει τα κοριτσια απο την αθήνα(περασαμε ομορφα) και το μεσημερι θα εφευγαν για πίσω.....ε κλασικα...εγω ξενερωμενη...στεναχωρημενη....τσατισμένη(επειδη επρεπε να υποστώ τα του αποχαιρετισμού παλι χ3)......σηκωθηκα με τους χειροτερους οιωνους.....
Το μεσημερι αποφασισαμε να παμε για ενα καφέ και μετά κατι τελευταια ψωνια και να εφευγαν.....Παρκαραμε στο παρκινγκ στη βενιζελου....και περπατώντας ειπαμε να διανυσουμε την παραλιακή.....
Η κακια μου η τυχη.....ειχε αλλα σχεδια.....ενα στραβοπάτημα και ειπα το δεσποτη παναγιωτη......
Πηραμε τηλεφωνα στα εφημερευοντα νοσοκομεία...και σε λιγη ωρα ειμασταν στο γεννηματά.....Μετα τις απαραιτητες εξετάσεις...(του κωλου θα λεγα) και τις ακτινες.....ο γιατρος διεγνωσε (καλο μωρο ο γιατρος δε ξεχνιεται...χαχαχα) Διαστρεμμα με βαρή οιδημα....Ε μου εβαλε εναν επιδεσμο και με εστειλε σπιτι μου......απο τις 2/3 συνεχιζω να πονάω....δεν εχω παει στη δουλεια ακομη.....τις πρωτες μερες δε θελω ουτε να τις θυμαμαι.....πονουσα δε μπορουσα να μετακινηθω...κτλ......εγω σε κρισεις πανικού.....γτ ως γνωστον ειμαι και ολιγον...ψυχακι..δε δεχομαι βοηθεια....δε το σηκωνει ο οργανισμός μου.....LOL....
Μετα απο 2 επισκεψεις στον γιατρό και μια επιτροπή που περασα χτες αποφασίστηκε πως επιστρεφω στη δουλεια 2/4.....ενα ολοκληρο μηνα μετά.....εχω σκυλο βαρεθει....ευχομαι να αποκατασταθεί το ποδι μου αμμεσα.....αν και κουτσαίνω ακομη.....και το αιματωμα τωρα αποφασισε να υποχωρησει.......
Δε θελω ποτέεε ξανα στη ζωή μου να παθω κατι αναλογο...και δε το ευχομαι σε κανεναν......καλυτερα γερή και να δουλευω...παρα ετσι.....να καθομαι ολη μερα σπιτι απραγη να μη μπορω να παω πουθενα...εστω και για ενα καφέ....
Παντα φοβοντουσαν ολοι να μη παθω κατι με το μηχανακι και το επαθα στο ισωμα.....grande γκαντεμια....αλλα ειπαμε.....και οι ατυχιες για αυτη την παλιο ζωή ειναι.....
το μονο που θελω απο εδω και περα ειναι......λίγες διακοπες γιατι μπαφιασα μεσα στο σπιτι...οσο αστειο κι αν ακουγεται......και φυσικά να ευχαριστήσω αν και το κανω καθε μερα.....τα ψυχακια μου που με φροντισαν και με πηγαν μεχρι και το σπιτι μου.......εγω δε τα ξεχνάω αυτά....και μια μερα θα ερθει και η δικη μου σειρά να ειμαι εκει οταν χρειαστεί........

Τρίτη 11 Μαρτίου 2008

Ουτε ΕΝΑ ευχαριστω................

Δε μου έδειξες ποτέ ότι νοιάστηκες για μας
ούτε ένα σημάδι ένα βλέμμα ένα χάδι
ότι ίσως εκτιμάς ότι έχω κάνει εγώ
μα είμαι τόσο αφελής
τώρα φεύγεις χωρίς κουβέντα να πεις

Ούτε ένα ευχαριστώ
που εγώ σωπαίνω εγώ μιλάω εγώ υπομένω εγώ πονάω
ούτε ένα ευχαριστώ
που εγώ σε νιώθω εγώ σε πάω εγώ σ' ακούω σ' αγαπάω
ούτε ένα ευχαριστώ
που εγώ υποφέρω εγώ δακρύζω εγώ συνέχεια σε φροντίζω

Ούτε ένα ευχαριστώ
που εγώ έχω κάνει όσα έχω κάνει που για σένα έχω πεθάνει
ούτε ένα ευχαριστώ
που εγώ έχω δώσει όσα έχω δώσει και που τώρα έχω τελειώσει
ούτε ένα ευχαριστώ
ούτε μια λέξη ούτε μια πράξη ούτε ένα μπράβο ούτε ένα εντάξει
κι ούτε ένα σ' αγαπώ

Δε σε ένοιαζε ποτέ πως μπορεί να νιώθω εγώ
άμα κλαίω αν γελάω γενικά πως τα πάω
και τις νύχτες αν πονώ
που μου δείχνεις καθαρά πως για μένα αδιαφορείς
όταν φεύγεις χωρίς μια κουβέντα να πεις

Ούτε ένα ευχαριστώ
που εγώ σωπαίνω εγώ μιλάω εγώ υπομένω εγώ πονάω
ούτε ένα ευχαριστώ
που εγώ σε νιώθω εγώ σε πάω εγώ σ' ακούω σ' αγαπάω
ούτε ένα ευχαριστώ
που εγώ υποφέρω εγώ δακρύζω εγώ συνέχεια σε φροντίζω

Ούτε ένα ευχαριστώ
Ούτε ένα ευχαριστώ
που εγώ έχω κάνει όσα έχω κάνει που για σένα έχω πεθάνει
ούτε ένα ευχαριστώ
που εγώ έχω δώσει όσα έχω δώσει και που τώρα έχω τελειώσει
ούτε ένα ευχαριστώ
ούτε μια λέξη ούτε μια πράξη ούτε ένα μπράβο ούτε ένα εντάξει
κι ούτε ένα σ' αγαπώ